Hepimiz çok medeniyiz, çok şıkız ama birbirimizin hayatından çalmaya devam ediyoruz. Smokin giyip, şık elbiselerle birbirinin ayağına kasten basan davetliler gibiyiz. Bilgisayarda sistem çökmüş, biz hâlâ “duvar kağıdını ne yapsak?” diye tartışıyoruz! Diplomalar en kralından, oda duvarları koleksiyon gibi ama iş o temel “insanlık ayarlarına” gelince, sistemimiz hâlâ çevirmeli internet hızıyla çalışıyor!
Önce evde küçük diktatörlükler kuruyor; sonra sokağa çıkıp “Sıraya girmem, ben daha önemliyim” diye seviyesizliğin kralı oluyoruz. Kendi ellerimizle kurduğumuz o canım yasaları yozlaştırıyoruz. Bir yanlış görünce kafamızı çeviriyor ama “güçlü kimse onun yanında durayım” meselesinde maraton koşucusu gibi depar atıyoruz! “Haksız da olsa güçlü olsun, benim olsun” zihniyeti yüzünden her türlü imkân güçlü azınlığın tekeline giriyor; “eşitlik” kavramı ise sözlüklerde tozlanıyor. Diplomalar Harvard, hareketler mahalle kavgası; sonuç tam bir sistem hatası!




Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.